Dowiedz się, jak funkcjonuje lista oczekujących na przeszczep, co wpływa na przydział narządu i dlaczego kolejność nie zależy od daty zgłoszenia.

Pacjent z ADHD w praktyce lekarza rodzinnego- rozpoznanie, leczenie, współpraca z psychiatrą.

Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna (CIDP) może mieć bardzo zróżnicowany przebieg kliniczny. Od klasycznego, symetrycznego osłabienia kończyn po postacie nietypowe, obejmujące tylko zaburzenia czucia lub ograniczone do jednej części ciała [1,5,7].

Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna (CIDP) jest najczęstszą nabytą, przewlekłą zapalną neuropatią o podłożu autoimmunologicznym, dotyczącą obwodowego układu nerwowego [1,3]. Pomimo, że choroba ta klasyfikowana jest jako rzadka, jej znaczenie kliniczne jest nieproporcjonalnie duże w stosunku do szacowanej liczby przypadków [2,4].

Data 1 lipca 2025 roku wyznacza istotny punkt zwrotny w historii polskiego programu lekowego B.67 („Leczenie immunoglobulinami chorób neurologicznych”). Aktualizacja ta wprowadza do refundacji długo oczekiwaną, innowacyjną opcję terapeutyczną - immunoglobuliny podskórne wspomagane hialuronidazą (fSCIG) [1].&

Rozpoznanie i włączenie leczenia w przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej (CIDP) to zaledwie otwarcie pierwszego rozdziału w wieloletniej historii pacjenta. Choroba ta, ze swojej natury, jest procesem dynamicznym i wysoce niejednorodnym [1,9].

Proces diagnostyczny przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej (CIDP) pozostaje jednym z najbardziej złożonych zagadnień w neurologii nerwowo-mięśniowej [1,8]. Wynika to przede wszystkim z braku swoistych biomarkerów, które pozwalałyby na jednoznaczne potwierdzenie choroby „czarno na białym” [1,2].